I Love you Tae

 

 

Dapat umiral pero iniiwasan hangga’t kayang

ibaling sa malayo ang paningin

diyata’t nandiyan pa rin.

Kapag inipon

lilikha ng lason

na papatay sa dagat ng laman

at dugong bumabalot sa iyo.

Di man pag-usapan

lagi lang nandiyan

sa tabi tabi, sa pader, sa banyo,

sa kalsada, sa salita, sa diwa, sa kaluluwa.

Nagpapasaya, Nagpapalungkot, Nagpapakaba

Iniiwasan hangga’t kaya

ngunit pirming iiral tulad ng araw sa umaga.

Di kayang paglaruan, di dapat

Di kayang pabanguhin dahil walang rason para

pero Shit talaga. Andami dami naman diyan

Bakit sa tae pa?

Simple.

Tae lang ang may malasakit

Tae lang ang nakakaunawa

Tae lang ang nakakaramdam

sa dinaramdam

ng kapwa Tae.

Ode to the Sixth

There lies in the table
a cloth stained with secrets
and hushed whispers soaked in guilt
barely aware of the hand — two hands longing
to clean and preen
and eulogize its soul with every swing
of the pendulum and sand grain falling.
Such clean and pristine hands they were
until the palms opened
and the crows flew out
and the bones came tumbling forth
as the sin writ in blood was
illuminated by the ambivalent sun revealing
the sin of emptiness
wrought by envy and faulty.
phony sentiments. Compliments
i send to misery in silence
Bon Jour I say
to the tumult of disclosure…

Hugas

Lalanggasin ko sa dilim

ang pait ng gunita

huhubdan ng tinik

ang bawat salita

upang pumayapa,

tumahimik,

humimlay ang ligalig

sa lukab ng ngiti

Pagliyab ng buwang

tanglaw ng gabi.

Pamuksa ng ala-alang senti

Ibininit ng langit ang palaso nya kagabi

Na tumudla sa hanging namantal

sa alaalang idinadahak, paulit-ulit

na sinasakyod ng masinsing ulan

sa palbog na lamad ng gunita.

At nagpaunlak ang yosi

Na pugnawin ang labusak kong ala-ala

Maski sandali

Walang apoy, walang baga

Ni dapog na babalikan

Ngunit alaala’y bumabalik, pinaparnaso

Ang isang bangkay na wangis ni Eros,

Kaya’t nasambit ko ang ngalan

ng sanlibo’t isang

Batthara-guru

Ay, itaboy, itaboy mo po

Ang marak na pag-asa;

Ang lalos na rayang

Sumugat sa papel

At umukilkil sa diwa.

Mi gozo en un pozo!

Sana’y mayroon pa akong

Sigarilyo.

Salubong

Araw na aahon ang pintig ng puson,

Maagsasaboy ng init sa pisngi ng gabi

Upang pag-alabin ang dapog

Na pinalamig

Ng iyong paglisan tungong Saudi

Sabihin nang makati, lantod

Ang kiming maybahay na naghatid

Sa iyo noon sa pantalan ng tanaw;

Talos ba nila ang lalim ng sugat

Sa katawan kong hinubdan

Ng mainit na yapos

Ng iyong kaluluwa?

Huwag kang mag-alala,

Sa bawat unday ng luwalhati’y

Ngalan mo ang sambit (maski paanas)

Dahil sa pagsasanib ng aming katawa’y

Nahuhugasan ang sumbat

Na kasamang dadapo ng mga halik, yapos

At luhang isasalubong ko bukas-makalawa

Sa iyong pagdating.

Coniong Dalangin

Dear Lord,
Sana’y ma-deliver
Sooner or later
Ferraring inorder
Sa fave kong car dealer

Dear Lord,
Sana everyone’s rich
Tulad me
Para no one shall envy
My suits by Armani

Dear Lord,
Sana’y mag-rain
Tsaka mag-flood
Para ma test sail ko na
Ang cool Yacht ni dad.

Dear Lord,
Sana’y mag-earthquake
Kasi bored na ako
Sa cedar mansion ko,
Sounds fun ipaguho.

Dear Lord,
Sana’y may peace
All over the world
Para mapansin
Pag-declare ko ng war.

Dear Lord,
Sana’y may wheels din
Virus ng flea
and garapata ni Siouxsie
In d’ name of equality.

Dear Lord,
Sanay wala nang AIDS
And S.T. Diseases
K’ze condoms ain’t fun
And rhythm is useless.

Dear Lord,
Sana’y walang hunger
Ang drivers and maids
Para we’re guiltless and cool
Though they’re underpaid.

Dear Lord,
Sana I’m omnipotent
And mighty just like you
But shucks! Olats pare!
My allowance’ still due!

Kantanod

Bakit ako makikialam?

Wala naman akong alam.

Bakit pa makikigulo

Sa mundong pinasalimuot

Ng mga marurunong?

Bakit makikinig

Sa sasabihin nila?

Bakit pa magsasalita

Ukol sa kanila?

Bakit kailangang mag-away

Kung puwede namang laging masaya?

‘alang ‘enta,

‘alang ‘enta,

kung makikisali pa ako

‘di naman ako imbitado rito.

Naglolokohan lang tayo.

Layak…

Ang layak ay isang malayang koleksyon ng mga berso at taludtod na ibinasura ko sa papel simula nung ako ay nag-aaral pa sa kolehiyo sa PUP Sta. Mesa hanggang sa kasalukuyan. Sa halip na Talaarawan o Diary, ginagawa kong mga berso ang mga araw araw na pangyayari sa mababaw at masalimuot na buhay ko noon bilang, anak, estudyante, torpeng manliligaw at iskolar ng bayan. Nitong huli ay sumangkap na rin ang mga pagsusuri ko sa buhay, gawi ng kapwa at kapaligiran.
- Percival C. Biadora